( 1 ) گويد عبد الله بن جعفر ، از ابو المليح ، از گفتهء مردى از بصره و او از گفتهء ثابت بنانى و مردى ديگر كه نامش را برد براى ما نقل كرد كه ثابت و آن مرد مىگفته‌اند * به ديدار مطرف بن عبد الله بن شخير كه بىهوش بوده است رفته‌اند . و در آن هنگام سه پرتو از پيكر مطرف آشكار شده است . پرتوى از ناحيه سر و پرتوى از بخش ميانى و پرتوى از ناحيه پاها . گويد : اين موضوع ما را به بيم و شگفت انداخت . چون مطرف به هوش آمد از او پرسيدم چگونه‌اى ؟ گفت : خوبم . گفتيم : چيزى ديديم كه ما را به ترس انداخت ، گفت : چه چيزى ديديد ؟ گفتيم : پرتوهايى كه از تو سر زد . پرسيد شما آن را ديدى ؟ گفتيم : آرى . گفت : پرتوهاى سوره الم سجده است كه بيست و هفت آيه است . يك سوم آن از سر من و نه آيه دوم از بخش ميانى و نه آيه آخر از ناحيه پاهاى من رخشان شده است و براى شفاعت از من به آسمان برشده است . و اين هم سوره تبارك است كه از من پاسدارى مىكند . « 1 » عتىّ بن زيد بن ضمرة ابن يزيد بن شبل بن حيان بن حارث بن عمرو بن كعب بن عبد شمس بن سعيد بن زيد منات بن تميم . او پسر عموى منقع بن حصين و پسر عموى مسلم بن نذير بن يزيد بن شبل است . عتى محدثى مورد اعتماد و كم حديث بوده و از ابىّ بن كعب و جز او روايت كرده است . عقبة بن صهبان راسبى راسب نام شاخه‌اى از قبيله ازد است . او در آغاز حكومت حجاج بن يوسف بر عراق در گذشته است . محدثى مورد اعتماد و او را روايتى خاص است . حميد بن عبد الرحمان حميرى محدثى مورد اعتماد بوده و او را احاديثى است و گاهى از على عليه السلام روايت كرده است .

--> ( 1 ) سوره سجده سى و دومين سورهء قرآن مجيد و در بيشتر قرآنهاى موجود سى آيه است .